|
Bu çalışma, dijital ekonomi paradigmasını kavramsal, yapısal ve makroekonomik boyutlarıyla ele alarak, dijitalleşmenin iktisadi sistemler üzerindeki dönüştürücü etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki hızlı gelişmeler; üretim, dağıtım, tüketim ve yönetişim süreçlerini köklü biçimde yeniden şekillendirmiş, veriyi stratejik bir üretim faktörü haline getirmiştir. Dijital ekonomi, yalnızca teknolojik bir dönüşüm değil; aynı zamanda yeni iş modelleri, rekabet yapıları ve değer yaratma mekanizmalarıyla karakterize edilen bütüncül bir iktisadi dönüşüm sürecini ifade etmektedir. Çalışmada, dijital ekonomi kavramının literatürdeki farklı tanımları ve yaklaşımları sistematik biçimde ele alınmakta; veri ekonomisi, platform ekonomisi, dijital para sistemleri ve siber-fiziksel altyapılar gibi temel bileşenler açıklanmaktadır. Bunun yanı sıra dijital ekonominin ölçülmesine ilişkin metodolojik sorunlar ve geleneksel milli gelir hesaplama sistemlerinin sınırlılıkları tartışılmaktadır. Dijital faaliyetlerin büyük ölçüde maddi olmayan varlıklara dayanması, dijital ekonominin makroekonomik göstergelere eksik yansımasına neden olmaktadır. Çalışmanın önemli bir boyutu, dijital ekonominin iktisadi büyüme, istihdam yapısı, gelir dağılımı ve beşerî sermaye üzerindeki etkileridir. Otomasyon, yapay zekâ ve algoritmik üretim süreçleri, beceri yapısında dönüşüm yaratırken; dijital eşitsizlik ve dijital bölünme risklerini de beraberinde getirmektedir. Bu çerçevede çalışma, dijital dönüşümün kapsayıcı politikalarla desteklenmediği durumda ekonomik ve sosyal eşitsizlikleri derinleştirebileceğini vurgulamaktadır. |
|
This study aims to analyze the digital economy paradigm by examining its conceptual foundations, structural characteristics, and macroeconomic implications. Rapid advances in information and communication technologies have fundamentally transformed production, distribution, consumption, and governance processes, elevating data to the status of a strategic factor of production. The digital economy represents not merely a technological shift but a comprehensive economic transformation characterized by new business models, competitive structures, and mechanisms of value creation. The paper systematically reviews the diverse definitions and theoretical approaches to the digital economy in the literature, focusing on its core components such as the data economy, platform-based markets, digital payment systems, and cyber-physical infrastructures. In addition, it discusses the methodological challenges involved in measuring the digital economy, highlighting the limitations of traditional national income accounting systems. Since digital economic activities largely rely on intangible assets, their actual contribution to macroeconomic indicators such as GDP is often underestimated. A key dimension of the study concerns the impact of the digital economy on labor markets, income distribution, and human capital. Automation, artificial intelligence, and algorithm-driven production processes are reshaping skill structures while simultaneously intensifying risks related to digital inequality and the digital divide. The study emphasizes that, without inclusive and coordinated policy frameworks, digital transformation may exacerbate existing economic and social disparities. Focusing on the case of Türkiye, the paper evaluates developments in digital infrastructure, R&D expenditures, e-government services, and human capital formation. |