Author :
Abstract
“Varlık nedir” sorusu “varlığın bilgisinin ne olduğu” sorusuyla beraber sorulur ve çoğunlukla ikinci soru birincisinin yerine geçer. Çünkü bir şeyin varlığından söz edebilmek için onun nasıl bilindiğini ortaya koymak önceliklidir ve bu yüzden varlığın ne olduğu sorusundan daha önemli hale gelebilir. Bu cevaplandırılması oldukça zor ontoloji sorusu aslında varlığı bilememekten değil varlığın ne olduğunu bilememekten ötürü sorulur ve sorunun anlamı cevabını vermeye çalışırken yitirilir. Öyle ki bilinemezliğe çıkan yollarda sorunun kaynağından, yani varlığın kendisinden şüpheye dahi yol açabilir. Oysa “önümde duranın bilgisine” dair şüphe “önümde durana” dair şüphenin kaynağı olmamalıdır. Burada şeylerin bilgisiyle, bu bilgiyi edinmeye çalışan özne arasına giren, özellikle duyu verisi ve tanışıklık probleminin yarattığı engellerle, şeylerin bağımsız varlığının basit anlamda bilinmesine neden engel teşkil etmemesi gerektiği sorgulanacaktır. Bu anlamda duyu verisine güven problemi ve tanışıklık bilgisinin kapsamı ele alınacaktır. Problemin çözümü için “ben” ve “öteki” karşıtlığı olarak özne-nesne ayrımı yapılırken “bilen özne”nin "ben" nesnesinden farklı olduğu gösterilmeye çalışılacaktır.
Keywords
Abstract
The question “What is being?” is asked alongside the question “What is the knowledge of being?”, and the latter often takes precedence over the former. This is because, in order to speak of the existence of something, it is essential to establish how it is known, and therefore this question can become more important than the question of what being is. This ontological question, which is quite difficult to answer, is actually asked not because we cannot know existence, but because we cannot know what existence is, and the meaning of the question is lost while trying to answer it. So much so that on the paths leading to the unknown, it can even lead to doubt about the source of the question, that is, existence itself. However, doubt about “the knowledge of what stands before me” should not be the source of doubt about “what stands before me”. Here, it will be questioned why the obstacles that arise between the knowledge of things and the subject seeking to acquire this knowledge, particularly the obstacles created by sense data and the problem of acquaintance, should not constitute an obstacle to the simple knowledge of the independent existence of things. In this sense, the sense data reliability problem and the scope of knowledge of acquaintance will be addressed. To resolve the problem, the distinction between subject and object will be made as the opposition between the “self” and the “other”, and an attempt will be made to show that the “knowing subject” is different from the object “self”.
