Author :
Abstract
|
Klasik felsefe sistemini yadsıyan ve onun yerine özgün bir anlatımı tercih eden Albert Camus, Nietzsche’ye atıfta bulunduğunda şu derin gerçeği kavramıştır: “Bütün meselenin kaynağı sokaktır." Eğer günün birinde bir sözlük hazırlanacaksa, sokağın da kendine özgü bir dili olacağı buradan anlaşılacaktır. Sokak yalnızca geçip gidilen mekân değildir, başlı başına bir tarz, bir yaşam biçimi ve bir düşünce şeklidir. Bu yüzden klasik felsefenin soyut kavramlarla bezeli yüksek kulelerinden değil, kaldırım taşlarının arasından, bir duvar yazısından ya da bir sokak lambasının altında bekleyen gölgeden çıkar hakikat. Camus, klasik felsefe sistemini ve onun içe kapalı steril dilini reddederken; bunun yerine, sokağın tozunu, terini ve isyanını seçer. Onun anlatısında her daim Nietzsche’nin yankısı duyulur; çünkü her ikisi de, düşüncenin halkın yürüdüğü, haykırdığı, düştüğü ve yeniden kalktığı sokakta filizlendiğini duyumsamaktadır. Bu makale, geçmiş ile şimdi arasındaki bağı, Camus’nün bazı seçkilerinden yola çıkarak tasvir etmektedir. |
Keywords
Abstract
|
Rejecting the classical philosophical system and preferring instead an original mode of expression, Albert Camus grasped a profound truth when he invoked Friedrich Nietzsche: “The whole source of the matter lies in the street.” If a dictionary were ever to be compiled one day, it would become evident that the street, too, possesses a language of its own. The street is not merely a place through which one passes; it is a style, a mode of existence, and a way of thinking in itself. For this reason, truth does not emerge from the lofty towers of classical philosophy adorned with abstract concepts, but rather from between paving stones, from graffiti on a wall, or from the shadow waiting beneath a streetlamp. In rejecting the classical philosophical system and its inward-looking sterile language, Camus chooses instead the dust, sweat, and rebellion of the street. Throughout his narrative, the echo of Nietzsche is constantly heard, for both thinkers sensed that thought itself germinates in the streets where people walk, cry out, fall, and rise again. Drawing upon selected passages from Camus, this article seeks to portray the connection between the past and the present. |
