Author :
Abstract
|
Bu makale, 27 Mayıs askeri müdahalesini gerçekleştiren subaylarca Paris Basın Ataşeliği’ne atanan Aydemir Balkan’ın anılarını incelemektedir. Balkan; özellikle 1960-1962 dönemindeki ordu-siyaset ilişkilerini merkezine alarak dönemin olaylarını öznel fakat zengin bir perspektifle sunar. Yazar, anılarında Milli Birlik Komitesi içindeki görüş ayrılıkları sonucu tasfiye edilerek yurt dışına sürgüne gönderilen ve "14'ler" olarak bilinen Alparslan Türkeş, Orhan Kabibay ve Orhan Erkanlı gibi "radikal subaylar" kuşağının entelektüel profilini, ideallerini ve ordu içi güç mücadelelerini analiz eder. Balkan'a göre 27 Mayıs; münferit bir müdahale değil, 1908 Jön Türk geleneğinin tarihsel bir devamıdır. Ancak yazar, 1908’in aksine 27 Mayıs’ın asker-sivil aydın kopukluğu nedeniyle toplumsal bir uzlaşıya dönüşemediğini savunur. Bu tarihsel süreçte İsmet İnönü’nün rolüne de dikkat çeken çalışma, Balkan'ın anıları üzerinden yakın tarih literatürüne farklı ve derinlikli bir perspektif kazandırmayı amaçlamaktadır. |
Keywords
Abstract
|
This article examines the memoirs of Aydemir Balkan, who was appointed Press Attaché at the Turkish Embassy in Paris by the officers responsible for the military intervention of May 27, 1960. Focusing on civil–military relations between 1960 and 1962, Balkan's memoirs provide a subjective yet remarkably rich account of the political and military developments of the era. Particular attention is devoted to the intellectual profile, political ideals, and intra-military power struggles of the group of officers known as the "Fourteen" (Ondörtler), including Alparslan Türkeş, Orhan Kabibay, and Orhan Erkanlı, who were removed from the National Unity Committee following internal disagreements and subsequently posted abroad. According to Balkan, the May 27 intervention should not be understood as an isolated military coup but rather as part of a broader historical continuity extending from the Young Turk Revolution of 1908. Unlike the events of 1908, however, he argues that the May 27 intervention failed to develop into a broader social and political consensus because of the widening gap between military officers and the civilian intelligentsia. By examining the role of İsmet İnönü within this historical context, this study seeks to offer a fresh and nuanced contribution to the historiography of modern Turkish political history through a critical reading of Balkan's memoirs. |
Keywords
The May 27, 14s, Young Officers, Alparslan Türkeş, İsmet İnönü.
