Yahudilerin Üstünlük İddialarının Tevrat Metinleri ve Kur’an Âyetleri Çerçevesinde Değerlendirilmesi
Author :
Abstract
Yahudi üstünlük algının şekillenmesinde Tevrat metinlerinde ve Kur’ân-ı Kerim âyetlerinde İsrailoğulları’nın üstün kılındığına dair ifadelerin yanlış yorumu önemli bir etkendir. Bu nedenle Yahudi üstünlük iddiasının Tevrat metinleri ve Kur’ân âyetleri çerçevesinde yeniden değerlendirilmesi önem arz etmektedir. Yahudi din geleneğindeki üstünlük anlayışının dinî metinler ekseninde değerlendirilmesi bu çalışmanın temel konusunu teşkil etmektedir. Bu çalışmanın amacı Kur’ân-ı Kerim ve Yahudi Kutsal Kitabı Tanah esas alınarak dinî metinlerdeki İsrailoğulları’nın üstünlüğünün etnik bir üstünlük olmadığını, iman ve itaatten imtina eden çağdaşlarına nazaran iman ve itaat nedeniyle zaman ve şahıslarla sınırlı dinî/manevî üstünlük olduğunu ortaya koymaktır. İsrailoğulları özelinde üstünlüğün mahiyeti ve sınırları nitel araştırma yöntemlerinden literatür analizi ve karşılaştırma yöntemiyle tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışmada Tevrat metinlerinde İsrailoğulları ve Yahudilerin etnik üstünlüğüne dayanak teşkil edecek açık bir ifade bulunmadığı, aksine üstünlüğün Allah’a iman ve O’na itaat etmeye bağlı olduğuna vurgu yapıldığı, üstünlüğün etnik kökene değil; iman ve itaate dayalı dinsel bir üstünlük olduğu, Kur’ân-ı Kerim’de İsrailoğulları’nın etnik kökenleri nedeniyle değil; iman, itaat ve maddi/manevi nimetlerle inkârcı muasırları kavimlere zaman ve şahıslarla sınırlı muvakkaten faziletli kılındığı sonuçlarına varılmıştır.
Keywords
Abstract
A significant factor in shaping the Jewish perception of superiority is the misinterpretation of statements in the Torah and Quranic verses that portray the Israelites as superior. Therefore, it is important to re-evaluate the claim of Jewish supremacy within the framework of the texts of the Torah and the verses of the Quran. This study focuses on evaluating the concept of superiority within Jewish religious tradition through the lens of religious texts. This study aims to demonstrate, based on the Quran and the Jewish holy book, the Tanakh, that the superiority of the Israelites in religious texts is not an ethnic superiority, but rather a religious/spiritual superiority limited by time and individuals, stemming from their faith and obedience compared to their contemporaries who refused faith and obedience. In the specific case of the Israelites, the nature and limits of superiority were investigated using qualitative research methods, specifically literature analysis and comparative analysis. This study concludes that the Torah texts do not contain any explicit statement supporting the ethnic superiority of the Israelites and Jews; rather, it emphasises that superiority is based on faith in and obedience to God, not ethnic origin. It further concludes that the Quran states that the Israelites were granted temporary superiority over their disbelieving contemporaries, limited by time and individuals, not because of their ethnic origin, but because of their faith, obedience, and material/spiritual blessings
