Türkiye'nin OVP (2026–2028) Binalara Yönelik Politikalarının Uygulanabilirliğinin Analizi: Neredeyse Sıfır Enerjili Binalara (nZEB) Giden Yol
Author :
Abstract
Bu çalışma, 2026-2028 dönemini kapsayan Orta Vadeli Program (OVP) kapsamında binalarda enerji verimliliğine yönelik planlanan politika ve uygulamaları incelemektedir. Program, yeni binalarda "neredeyse sıfır enerjili bina" (nZEB) standartlarının yaygınlaştırılmasını, böylece enerji talebinin minimize edilmesini ve kalan enerji ihtiyacının yenilenebilir enerji kaynaklarından karşılanmasını hedeflemektedir. Özellikle güneş enerjisi gibi sistemlerin genişletilmesiyle yenilenebilir enerji entegrasyonunun artırılması, enerji arz güvenliğini iyileştirmek için stratejik bir önlem olarak vurgulanmaktadır. Finansal teşvik mekanizmalarının çeşitlendirilmesi, bu sektördeki yatırımların hızlandırılması için kritik görülmektedir. Son olarak, dijital izleme ve kontrol sistemlerinin geliştirilmesi, enerji tüketiminin gerçek zamanlı takibini ve yönetimini sağlamayı amaçlamaktadır. Bu çalışma, söz konusu politika araçlarının uygulanabilirliğini analiz etmekte, potansiyel uygulama engellerini belirlemekte ve Türkiye’nin enerji verimliliği hedeflerine ulaşma sürecini desteklemek için öneriler sunmaktadır.
Keywords
Abstract
This study examines the policies and practices planned under the Medium-Term Program (MTP) for 2026–2028 regarding energy efficiency in buildings in Türkiye. The program aims to promote the widespread adoption of nearly zero-energy building (nZEB) standards for new construction, thereby minimizing energy demand and meeting the remaining energy needs through renewable energy sources. Enhancing renewable energy integration, particularly the expansion of systems such as solar power, is a strategic measure to improve energy supply security. Diversifying financial incentive mechanisms is crucial for accelerating investment in this sector. Finally, the development of digital monitoring and control systems is intended to enable the real-time tracking and management of energy consumption. This study analyzes the feasibility of these policy instruments, identifies potential implementation barriers, and provides recommendations to support Türkiye’s progress toward its energy efficiency target.
