Author :
Abstract
|
Bu araştırmada, yetişkinlik döneminde psikolojik iyi oluş, öz düzenleme ve öz farkındalık arasındaki ilişkide iç konuşma türlerinin ve duygu düzenleme güçlüklerinin rolü incelenmiştir. Bu amaçla karma yöntemli, sıralı açıklayıcı bir desen kullanılmıştır. Nicel aşamada, İstanbul’da yaşayan, 20–70 yaş aralığında, en az ilkokul mezunu ve bildirilen psikiyatrik tanısı olmayan 411 yetişkinden çevrim içi ölçekler aracılığıyla veri toplanmıştır. Katılımcıların %72,3’ü kadındır (X̄ = 40,81; SS = 9,47). Öz Konuşma Ölçeği, İç Konuşma Türleri Anketi, Warwick–Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği, Bilinçli Farkındalık Ölçeği, Öz Kontrol Ölçeği ve Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği–Kısa Form kullanılmış; iç tutarlılık katsayıları ,79–,93 arasında değişmiştir. RStudio ortamında korelasyon analizleri ve lavaan paketiyle yol (path) analizi yürütülmüştür. Eleştirel iç konuşma ile duygu düzenleme güçlüğü arasında pozitif (r = ,46; p < ,01), psikolojik iyi oluş arasında negatif ilişki (r = -,32; p < ,01) saptanmıştır. Pozitif/düzenleyici iç konuşma ve özellikle öz-pekiştirme boyutu ile iyi oluş arasında anlamlı pozitif ilişkiler bulunmuştur (r = ,32; p < ,01). Yol analizinde eleştirel iç konuşmanın iyi oluşu doğrudan olumsuz yordadığı (β = -,11; p < ,05); öz-pekiştirmenin (β = ,27; p < ,001), bilinçli farkındalığın (β = ,20; p < ,05) ve öz-kontrolün (β = ,14; p < ,01) iyi oluşu artırdığı; duygu düzenleme güçlüğünün ise azalttığı (β = -,22; p < ,001) görülmüştür. Nitel aşamada, psikolojik iyi oluşu yüksek 10 katılımcıyla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerde iç konuşmanın gelişimsel süreci, ihtiyaç duyulduğu bağlamlar, olumsuz (kaygı, ruminasyon, bedensel gerilim) ve olumlu (motivasyon, duygu düzenleme, sosyal hazırlık) etkileri olmak üzere dört tema belirlenmiştir. Bulgular, iç konuşmanın duygu, düşünce ve davranış regülasyonunda merkezi bir rol oynadığını; eleştirel söylemlerin risk, öz-pekiştirme odaklı söylemlerin ise psikolojik iyi oluş açısından koruyucu bir işlev gördüğünü göstermektedir |
Keywords
Abstract
|
This study examined the role of inner speech types and difficulties in emotion regulation in the relationship between psychological well-being, self-regulation, and mindfulness during adulthood. A sequential explanatory mixed-methods design was employed. In the quantitative phase, data were collected online from 411 adults living in Istanbul, aged 20–70 years, with at least primary school education and without a reported psychiatric diagnosis. Of the participants, 72.3% were female (M = 40.81; SD = 9.47). The Self-Talk Scale, Varieties of Inner Speech Questionnaire, Warwick–Edinburgh Mental Well-Being Scale, Mindful Attention Awareness Scale, Self-Control Scale, and Difficulties in Emotion Regulation Scale–Short Form were administered, with internal consistency coefficients ranging between .79 and .93. Correlation analyses and path analyses were conducted using RStudio and the lavaan package. Critical inner speech was positively associated with difficulties in emotion regulation (r = .46, p < .01) and negatively associated with psychological well-being (r = −.32, p < .01). Positive/regulatory inner speech-particularly self-reinforcing speech-showed a significant positive relationship with well-being (r = .32, p < .01). Path analysis indicated that critical inner speech directly and negatively predicted well-being (β = −.11, p < .05), whereas self-reinforcement (β = .27, p < .001), mindfulness (β = .20, p < .05), and self-control (β = .14, p < .01) positively predicted well-being. Difficulties in emotion regulation negatively predicted well-being (β = −.22, p < .001). In the qualitative phase, semi-structured interviews were conducted with 10 participants who had high psychological well-being scores. Four themes were identified: the developmental course of inner speech, contexts in which it is needed, its negative effects (e.g., anxiety, rumination, somatic tension), and its positive effects (e.g., motivation, emotional regulation, social preparedness). Overall, the findings indicate that inner speech plays a central role in regulating emotions, thoughts, and behaviors; critical inner speech poses a risk, whereas self-reinforcing inner speech appears to have a protective function for psychological well-being. |
